Er lopen nu nog maar 2 eenden achter elkaar op het erf. Eén eend is aangevallen door een marter en heeft het niet overleefd. We weten niet of het Pluim was of Zudhar, maar we hebben als gezin besloten dat het Zudhar is, want, zo zegt mijn jongste dochter van 5, Pluim is een makkelijker naam. Dus, Zudhar is aangevallen door een marter en is niet meer.

Er is nog meer dierennieuws:

In het kippenhok mist een kip. Onze liefste kip. Ze was aanhankelijk en had een zere poot. Deze poot trok ze op onder haar veren. Na een paar weken insmeren met vaseline ging het gezwel op haar poot niet over. Ze zag er ziek uit en ik besloot de dierenarts te bellen. Een kip was geen huisdier, maar ik had geluk. Er had een dierenarts dienst die ook mijn kip kon ontvangen.

Bij de receptie moest ik haar naam opgeven. Ik keek in haar zieke oogjes en gaf haar de naam Hope. Veel hoop was er alleen niet. De dierenarts pakte haar zachtjes vast en voelde haar ijskoude pootjes. “Een orgaanziekte waardoor haar bloedsomloop slecht werkt” zei de vriendelijke dierenarts. Het beestje was broodmager bleek..ze had haar veertjes opgedoft om lekker warm te blijven. Hope had geen kans en we hebben haar een spuitje gegeven.

Met een lege kattenvervoersbox kwam ik weer thuis en keek naar het houten kruisje naast het eendenhok. Op het kruisje staat “Kwak”, gewoon omdat Zudhar dus een te moeilijke naam was.

Er lopen 3 eenden door ons bos in het prachtige ochtendlicht. Het is een van de laatste wandelingen van Zudhar.